Ένα γλέντι από εκείνα,τα παλιά!

Προχθές το βράδυ, η σύζυγός μου Αναστασία Χουρσανίδου και εγώ πήγαμε στο τραπέζι που έκανε ο φίλος μας Γιώργος Καλλέργης στο σπίτι του, στην περιοχή της Λυγαριάς. Ο Γιώργος έκανε το τραπέζι για δύο ευχάριστους λόγους: Πρώτον, διότι έλυσε τη σύμβασή του με το Δημόσιο (επουδενί δέχεται τους όρους "σύνταξη" και "συνταξιοδότηση") και δεύτερον διότι η σύζυγός του Νάνα είχε τα γενέθλιά της!

Ήταν μια υπέροχη βραδιά, κορυφαίο γεγονός της οποίας αποτέλεσε μια ιδιωτική...συναυλία! Αυτή που έδωσαν ο λυράρης, Μιχάλης Καλλέργης και οι λαουτιέρηδες Κώστας Καλλέργης και Νίκος Κανακάκης.
Τη λέω "ιδιωτική συναυλία, αλλά κάπως έτσι δεν γινόταν, κατά το παρελθόν, τα γλέντια στην Κρήτη;! Κάπως έτσι οι παρέες δεν γλένταγαν φωνάζοντας τους οργανοπαίκτες να παίξουν στο σπιτικό τους;! Κάπως έτσι δεν στήνονταν και ολόκληρα τα πανηγύρια στα χωριά, συνήθως στη γιορτή ενός αγίου ή αγίας ή μιας μεγάλης θρησκευτικής γιορτής;! Οι οργανοπαίκτες στη μέση και γύρω τους οι γλεντοκόποι να τρώνε να πίνουν, να γελούν και να χορεύουν;

Και η λύρα να είναι τόσο μελωδική! Και τα λαούτα το ίδιο! Να μη χάνουν τη χάρη τους από τη "διαπασών" του μεγαφώνου! Η τεχνολογία έχει κάνει κακό στην ακουστική της παραδοσιακής κρητικής μουσικής-και ας με συγχωρήσουν, οι κατέχοντες τον συγκεκριμένο αυτό μουσικό χώρο, για την αντιεμπορικότητά μου.
Εν πάσει περιπτώσει, προχθές το βράδυ, στου φίλου μας του Γιώργου του Καλλέργη, "στα καλά καθούμενα" και αυθορμήτως, όπως συμβαίνει με τη δημιουργία κάθε γνήσιου πράγματος, συμμετείχαμε σε ένα μικρό μεν, αλλά μερακλίδικο γλέντι, όπως εκείνα τα παλιά!