Άλλος ένας γλυκός τρόπος ενδεχόμενου θανάτου...

Το αριστούργημα του Μποτιτσέλι, "Η γέννηση της Αφροδίτης"

    Ίσως έχετε και εσείς την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει πιο γλυκός θάνατος από το να πεθάνεις στον ύπνο σου. Άλλοι, "προτιμούν" να πεθάνουν ενώ κάνουν έρωτα. Δεν ξέρω όμως αν πράγματι είναι γλυκείς αυτοί οι θάνατοι, διότι ουδείς από εκείνους που πέθαναν με έναν τέτοιο τρόπο, επέστρεψε να μας πει τις...εντυπώσεις του! Το εάν τέτοιοι θάνατοι είναι προτιμότεροι, προέρχεται από τα  δεδομένα που έχουμε εν ζωή. Σύμφωνα με τα ίδια δεδομένα, ασφαλώς και είναι προτιμότεροι αυτοί οι θάνατοι απ' ότι το να πεθάνεις άρρωστος με αφόρητους πόνους!
   Προσπαθώντας να κάνω μαύρο χιούμορ, θα πω πως δεν θα πρέπει να ανησυχούμε πολύ, διότι, τώρα υπάρχει  μια νέα επιλογή! Μπορούμε να πεθάνουμε από το "σύνδρομο Σταντάλ"! Εσείς μπορεί να το γνωρίζετε, αλλά εγώ σήμερα το έμαθα! Ότι, δηλαδή, εάν πάσχει κάποιος από αυτό το σύνδρομο, θα "μείνει" ατενίζοντας ένα έργο τέχνης! Το πληροφορήθηκα διαβάζοντας μια πραγματικά παράξενη είδηση από τον ενημερωτικό ιστότοπο protagon.gr.  Βέβαια, ο συγκεκριμένος άνθρωπος, ευτυχώς δεν απεβίωσε, αλλά αν κάποιος πάσχει από το σύνδρομο κανείς δεν ξέρει "τι μπορεί να τον εύρη". Η είδηση λέει: Ενας Ιταλός υπέστη καρδιακό επεισόδιο κοιτάζοντας ένα πασίγνωστο αριστούργημα του αναγεννησιακού ζωγράφου Σάντρο Μποτιτσέλι στην Γκαλερί Ουφίτσι της Φλωρεντίας. Αυτός ο άνδρας είναι το πλέον πρόσφατο θύμα μιας «πάθησης» η οποία, καταπώς βεβαιώνουν οι ψυχίατροι, προκαλείται από έκθεση στην καλλιτεχνική ομορφιά. Ο Ιταλός στεκόταν μπροστά στον πίνακα «Γέννηση της Αφροδίτης» το περασμένο Σάββατο. Ευτυχώς για αυτόν, προς βοήθειά του αμέσως έσπευσαν δύο ιατροί καρδιολόγοι, επίσης επισκέπτες του μουσείου. Τώρα ο φιλότεχνος αναρρώνει στο νοσοκομείο, γράφουν οι λονδρέζικοι Times. 
   

Η Σάντα Κρότσε στη Φλωρεντία

   Θεωρείται ότι τον εν λόγω άνδρα κατέλαβε το λεγόμενο «σύνδρομο Σταντάλ», ένα φαινόμενο που βαφτίστηκε έτσι λόγω της ομολογημένης εμπειρίας τού Γάλλου συγγραφέα του 19ου αιώνα ο οποίος υπέστη ταχυπαλμία, ζάλη και έπεσε σε «ένα είδος έκστασης» βλέποντας τη βασιλική Σάντα Κρότσε στην ίδια πόλη της Τοσκάνης. Νονά της «παθήσεως» είναι η ιταλίδα ψυχίατρος Γκρατσιέλα Μαγκερίνι η οποία υπέβαλε τον εαυτό της στον κόπο να καταγράψει τις 106 ανάλογες περιπτώσεις που συνέβησαν στη Φλωρεντία μεταξύ 1977 και 1986. Τα συμπτώματα της «παθήσεως» κυμαίνονται από ζάλη έως λιποθυμία και παραισθήσεις. Σημειωτέον ότι τα νοσοκομεία της Φλωρεντίας είναι πλέον συνηθισμένα σε αυτήν την κατάσταση, όπως και οι φύλακες του μουσείου οι οποίοι στον εξοπλισμό τους έχουν συμπεριλάβει και δύο απινιδωτές… 

Η Αφροδίτη της Μήλου

   Παραπάνω γράφω, "αν κάποιος πάσχει από το σύνδρομο" και "βγάζω την ουρά μου απ' έξω", διότι αν είχα την "πάθηση" θα το ήξερα. Έχω δει έξι περισσότερο αξιοσημείωτα αριστουργήματα τέχνης στη ζωή μου, από κοντά: Τη Μόνα Λίζα, τη Νίκη της Σαμοθράκης,  τη "Λα Νίνια", την "Ταφή του Κόμητος Οργκάθ", την Αφροδίτη της Μήλου και την Γκερνίκα. Στα δυο τελευταία μάλιστα μου κόπηκε η ανάσα. Όμως πέραν τούτου ουδέν. (Εκτός από το ότι ανέβηκε το επίπεδο της γνώσης και της αισθητικής μου).Τώρα, όταν πάω στη Φλωρεντία, δεν ξέρω τι θα μου συμβεί. Αν είμαι ζωντανός, θα σας πω...